Wolff geniet na Mercedes-dominantie: 'Voelt zo goed na moeilijke jaren'

Mercedes keerde in Australië terug naar de positie die het team jarenlang domineerde. Teambaas Toto Wolff straalde na afloop van de race, waarin George Russell met overmacht de concurrentie achter zich liet. De voorsprong van acht tienden op de dichtstbijzijnde niet-Mercedes coureur deed herinneringen herleven aan 2014, het begin van een tijdperk van totale overheersing.

De zandzakken zijn definitiv van de zilverpijlen gevallen. Wat tijdens de wintertests in Barcelona al te zien was, werd in Melbourne pijnlijk duidelijk voor de rest van het veld. Russell's lange runs op vrijdag waren al verontrustend genoeg voor wie Wolff's eerdere bescheidenheid had geloofd. Een dag later volgde de definitieve bevestiging.

Die voorsprong van 0,8 seconde in de kwalificatie vertelt een veelzeggend verhaal. Zelfs in 2014, aan het begin van wat jaren van Mercedes-dominantie zou worden, bedroeg het verschil met de dichtstbijzijnde rivaal – destijds ook een Red Bull-rookie in Daniel Ricciardo – slechts 0,217 seconde. En in die race haalde maar één Mercedes de finish, nadat Lewis Hamilton na twee ronden uitviel met motorproblemen.

Parallellen met 2014
De overeenkomsten met twaalf jaar geleden stapelen zich op. Opnieuw staat de Formule 1 aan het begin van een compleet nieuw tijdperk met nieuwe hybridemotoren. Opnieuw domineert Mercedes tegen de achtergrond van algemene kritiek op hoe gebroken deze nieuwe Formule 1 zou zijn. En opnieuw wordt die kritiek vooral geuit door coureurs die niet voor Mercedes rijden.

Je zou je zelfs kunnen afvragen of het team nog steeds een paar zandzakken aan boord heeft gehouden. Paddy Lowe, voormalig technisch directeur van Mercedes, onthulde in 2021 in de Beyond the Grid podcast hoe het team bewust prestaties verborg tijdens het vorige dominantie-tijdperk.

"De gedachte was dat als Mercedes er belachelijk goed uit zou zien, er iets aan gedaan zou worden," vertelde Lowe destijds. "Er was veel spanning over hoe goed we er uit moesten zien. In de kwalificatie draaiden we de motor nooit vol open voor Q1 en Q2. Die draaide in een soort standaardmodus."

"Het debat ging dan over hoeveel vermogen we bij moesten zetten voor Q3. Ik kreeg het van Toto te horen: 'Dat is te veel, dat is te veel'. En ik dacht: 'maar als we geen pole halen, zien we er behoorlijk stom uit'," aldus Lowe, die eraan toevoegde dat de motor gedurende het grootste deel van 2014 nooit op vol vermogen draaide tijdens de kwalificatie.

Wolff's reactie op onthullingen
Wolff zelf reageerde destijds koeltjes op die uitspraken. "Ik denk dat Paddy op een andere plek moet zijn geweest dan ik," was zijn weerwoord. Maar hij zou natuurlijk goede redenen hebben om het af te zwakken, zelfs als Lowe de waarheid sprak.

De enige finishende Mercedes van Nico Rosberg in Australië twaalf jaar geleden kruiste de finish 25 seconden eerder dan Ricciardo, die later werd gediskwalificeerd. Het was glashelder dat Mercedes met beide titels aan de haal zou gaan dat jaar.

Maar is het nu even duidelijk? Afgelopen zondag was het verschil aanzienlijk kleiner. Ferrari liet Mercedes bovendien ontsnappen door beide coureurs uit de strijd om de overwinning te elimineren met een routineuze strategische blunder. Tijdens de VSC stonden de monteurs van het Italiaanse team waarschijnlijk in John Travolta-meme-staat te kijken, zich afvragend waarom geen van beide auto's naar binnen kwam.

Toch zag de Scuderia er tijdens het grootste deel van de openingsfase van de race uit alsof het Wolff's feestje kon verpesten, mede dankzij raketsnelle starts. Zelfs als de Mercedes-auto's zondag de pits verlieten met nog wat zandzakken aan boord, toonde de race in Melbourne aan dat ze die waarschijnlijk ook zullen moeten laten vallen. De campagne van 2026 lijkt vooralsnog niet zo gemakkelijk te worden als die van 2014.

Technische fundamenten van Mercedes' voorsprong
Die 0,8 seconde voorsprong uit kwalificatie komt niet uit de lucht vallen. Mercedes heeft bij de ontwikkeling van hun 2026 krachtbron duidelijk andere keuzes gemaakt dan de concurrentie. Waar Red Bull koos voor een compactere motor-generator unit om aerodynamische voordelen te creëren, ging Mercedes voor pure efficiency. En dat zie je terug in de data.

Russell's lange runs op vrijdag lieten zien dat het niet alleen om pure snelheid gaat. De degradatie lag een fractie lager dan bij Ferrari, terwijl de topsnelheid op de rechte stukken vergelijkbaar was. Dat wijst op een krachtbron die zijn vermogen consistent kan leveren zonder de banden te overbelasten. Precies zoals in 2014, toen Mercedes de optimale balans vond tussen elektrische en verbrandingsenergie.

De parallellen met twaalf jaar geleden zijn treffend. Ook toen had Mercedes een volledig geïntegreerde ontwikkelingsaanpak, waarbij chassis en motor vanaf dag één op elkaar afgestemd werden. McLaren, als klantteam, mist die cruciale integratie. Ze krijgen dezelfde hardware, maar niet de duizenden uren simulatiedata en testwerk die Mercedes heeft kunnen verzamelen. In een compleet nieuw reglement is dat verschil dramatisch groot.

Historische context: dominantie is geen garantie
Mercedes' 131 overwinningen werden niet in één dag behaald. Kijk je naar hun dominantie-periode van 2014-2020, dan zie je een patroon: sterke start, maar altijd met uitdagers die het gat dichten. In 2017 en 2018 won Ferrari zelfs meer races in de eerste seizoenshelft. Het verschil? Mercedes bleef ontwikkelen waar anderen stagneerden.

Die 25 seconden voorsprong van Rosberg in Melbourne 2014 was misleidend. Hamilton viel uit, Ricciardo werd gediskwalificeerd, en de race was chaotisch. Pas halverwege dat seizoen werd de echte omvang van Mercedes' voorsprong duidelijk. Nu, in 2026, lijkt het plaatje genuanceerder. Ferrari's racepace was competitief tot hun strategische misser. Red Bull had een weekend om te vergeten, maar Verstappen crashte, hij werd niet uitklasse gereden.

Russell's 5 carrièreoverwinningen staan in schril contrast met zijn 24 podiums. Dat is een conversieratio van ongeveer 20 procent, wat suggereert dat hij vaak competitief was maar zelden de auto had om te domineren. Als Mercedes nu echt de benchmark levert, zou die ratio dit seizoen drastisch moeten verbeteren. Dat wordt de echte test: kan Russell die voorsprong verzilveren? Of zien we, net als Rosberg in 2014, dat pure snelheid niet altijd genoeg is voor consistent succes?

Uitdagingen van klantteams en concurrenten
Het is niet alleen Ferrari waar Wolff rekening mee moet houden. Mercedes' eigen klant McLaren is duidelijk verrast door het verschil in prestaties tussen het HPP-product in de werkteamauto's en hun eigen bolides. Het team zal nog behoorlijk wat tijd nodig hebben om dat allemaal uit te zoeken.

Een werkteam zijn maakt echt verschil aan het begin van een nieuwe regelcyclus. Tenzij je samenwerkt met Honda, dat ook twaalf jaar geleden al consistent was in het teleurstellen.

Het zou echter dwaas zijn om McLaren af te schrijven. Als er één team is dat de afgelopen jaren heeft bewezen sneller te kunnen ontwikkelen dan welk ander team ook, is het wel het team uit Woking. Ze zullen verbeteren.

En dat geldt ook voor Red Bull. Vorig jaar in augustus, tijdens een vermakelijke mediasessie met een groep Nederlandse journalisten, sprak Wolff over hoe groot de berg voor Red Bull en zijn nieuw gevormde aandrijflijnendivisie was. "Ze gaan waardeloos zijn," grapte hij zelfs, minder dan zes maanden voordat hij de motor uit Milton Keynes als "benchmark" omschreef.

Red Bull's eigen Grand Prix van Australië was moeilijk, met Max Verstappen die crashte in Q1 en Isack Hadjar die vroeg in de race uitviel. Maar zelfs als het niet de "benchmark" is, is die Red Bull-krachtbron met een Ford-sticker er zeker niet "waardeloos". En Verstappen afschrijven zou een nog grotere vergissing zijn. Hij voelt zich misschien emotioneel losgekoppeld van zijn nieuwe auto, maar hij zal zijn greep op de Formule 1 niet verliezen, ook al interesseert de GT-wereld hem nu meer.

Bovendien gaat de FIA komende zomer het maas in de motorreglementen dichten.

Wolff geniet van het moment
Maar dat is allemaal iets waar Wolff zich waarschijnlijk een andere dag druk over zal maken. Vandaag kan hij zich geweldig voelen over het terugkeren naar de positie waarvan hij zo genoot voordat 2022 arriveerde.

Zondagavond, toen hij na de race met de media sprak, week hij af van het beantwoorden van de allereerste vraag over de dreiging van Ferrari. "Het belangrijkste is dat het echt voelt... er is zoveel tevredenheid die ik op dit moment in het team voel. We hebben zo'n winnende reeks gehad met die acht kampioenschappen – en daarna zeer moeilijke jaren," verklaarde hij.

"We wonnen nog steeds races en werden tweede in het kampioenschap, maar een solide één-twee waarbij je een seizoen van tevoren voelt dat je voor een wereldkampioenschap kunt vechten – dat was er lange tijd niet. Daarom ben je waarschijnlijk dankbaarder wanneer je zo terugveert, wetende hoe moeilijk de jaren waren en gewoon doorgaan. Daarom ben ik gewoon heel blij voor iedereen."

Mercedes is definitief terug. De vraag is nu of ze dit kunnen omzetten in nog meer jaren van dominantie. De concurrentie lijkt in elk geval sterker dan in 2014, maar de basis die het team heeft gelegd is indrukwekkend. Voor Wolff en zijn team is het voorlopig tijd om te genieten van een positie die ze te lang hebben moeten missen.

❮ Vorig bericht | Volgend bericht ❯