Waarom Adelaide terugkeert: de legendarische F1-races

Het is officieel: de MotoGP keert vanaf volgend seizoen terug naar Adelaide. Het Australische stratencircuit was tussen 1985 en 1995 het toneel van memorabele Formule 1-races, waaronder beslissende titelgevechten en dramatische incidenten. De terugkeer naar Adelaide betekent het einde van Phillip Island als gastheer van de Australische Grand Prix in de MotoGP, tot ongenoegen van talloze motorsportfans wereldwijd.

De MotoGP maakt voor het eerst de overstap naar een stratencircuit in Australië, al zal het layout verschillen van de versie waarop de Formule 1-coureurs tussen 1985 en 1995 streden. Het circuit schreef geschiedenis met races die het lot van meerdere wereldkampioenschappen bezegelden.

Keke Rosbergs laatste zege in 1985
Adelaide organiseerde in 1985 de allereerste Grand Prix van Australië en tevens de eerste Formule 1-race ooit in Oceanië. Keke Rosberg boekte er meteen zijn laatste overwinning uit zijn carrière, voor de twee Ligiers van Jacques Laffite en Philippe Streiff. Voor Streiff betekende het zijn enige podiumplaats in de Formule 1.

Slechts acht coureurs bereikten de finish in deze bizarre race. Niki Lauda, die zijn laatste Grand Prix reed, haalde de eindstreep niet. Ook zijn McLaren-teamgenoot Alain Prost viel uit. De dubbele nulscore had echter geen gevolgen voor het team uit Woking, dat zijn tweede opeenvolgende constructeurstitel veiligstelde.

Het titelgevecht van 1986
Een jaar later vond in Adelaide een van de meest dramatische titelfinales uit de Formule 1-geschiedenis plaats. Nigel Mansell arriveerde als favoriet voor de wereldtitel in een vierkamp met teamgenoot Nelson Piquet bij Williams en de McLaren-coureurs Alain Prost en Keke Rosberg.

Ondanks geruststellende woorden van bandenleverancier Goodyear voor de race, kreeg Rosberg te maken met een klapband tijdens zijn laatste Grand Prix. Hetzelfde overkwam Mansell op het rechte stuk, al wist de Brit zijn auto onder controle te houden. Piquet keerde uit voorzorg naar de pits voor nieuwe banden.

Prost toonde zich het meest scherpzinnig door als eerste naar binnen te komen voor verse rubber. Die beslissing leverde hem tegen alle verwachtingen in zijn tweede wereldtitel op. In 1987 boekte Gerhard Berger de enige absolute Ferrari-zege in Adelaide, terwijl Prost in 1988 opnieuw won. Het decennium sloot af met een overwinning van Thierry Boutsen in 1989, gevolgd door twee Italiaanse coureurs: Alessandro Nannini en Riccardo Patrese.

Het kortste Grand Prix-weekend
Nannini ontbrak bij de start van het 500e Grand Prix-weekend van de Formule 1-geschiedenis in 1990, na zijn vreselijke helikopterongeluk voor de race in Japan. Zijn Benetton-teamgenoot Nelson Piquet won de race door de aanvallen van Nigel Mansell af te slaan. De Brit finishte als tweede voor Ferrari-coureur Alain Prost.

Mansell eindigde in 1991 opnieuw als tweede, ditmaal achter Ayrton Senna. Die race ging de geschiedenisboeken in om een minder glorieuze reden. Tijdens het laatste Grand Prix-weekend van Piquet, en nadat Ferrari Prost ontslagen had omdat hij de auto een 'vrachtwagen' noemde na Suzuka, teisterde een enorme hoosbui Adelaide.

De regen viel zo hevig dat de wedstrijdleiding na talrijke crashes en spins besloot de race definitief te stoppen na slechts veertien ronden. Het werd de kortste Grand Prix ooit, tot het Belgische Grand Prix-debacle van 2021 dat record verbrak.

Senna en Prost sluiten vrede
Na Bergers tweede Australische zege in 1992, die hij te danken had aan het contact tussen Senna en Mansell, volgde in 1993 een emotioneel moment. Alain Prost had de wereldtitel al binnen en reed zijn laatste race. Zijn grote rivaal Ayrton Senna won de Grand Prix, die ook zijn laatste overwinning zou blijken.

Op het podium reikte de Braziliaan Prost de hand en nodigde hem uit om samen op de hoogste trede te staan. Het gebaar betekende het einde van hun jarenlange rivaliteit.

Schumachers controversiële eerste titel
Na Senna's tragische dood in Imola in 1994 haalde Williams Nigel Mansell terug uit zijn pensioen. In Adelaide pakte de Brit zijn laatste pole position en overwinning, maar de race staat vooral bekend om het titelgevecht tussen Damon Hill in de andere Williams en Michael Schumacher in de Benetton.

Schumacher schoot van de baan bij de East Terrace-bocht en keerde terug voor Hill, waarna hij de lijn sloot om een inhaalpoging te voorkomen. Het contact dat volgde, liet Schumachers auto door de lucht vliegen voordat deze tegen de barriers neerkwam. Hill reed door naar de pits, maar schade aan de linkervoorwielophanging dwong hem tot opgave.

Met beide coureurs uitgevallen, kroonde Schumacher zich tot wereldkampioen. De Grand Prix van 1994 markeerde ook het einde van Lotus, het team waar Mika Häkkinen zijn Formule 1-carrière begon.

Het laatste hoofdstuk in Adelaide
De editie van 1995 bleef in het geheugen gegrift door Häkkinens zware crash tijdens de vrije trainingen. De toekomstige wereldkampioen lag twee dagen in coma. Met beide titels al vergeven, won Damon Hill de laatste Australische Grand Prix op het Adelaide-circuit voor Olivier Panis en Gianni Morbidelli.

Vanaf 1996 verhuisde de Formule 1 naar het Albert Park-circuit in Melbourne, waar de races tot op de dag van vandaag plaatsvinden. Het stratencircuit van Adelaide blijft echter voortleven in de herinnering als decor van enkele van de meest gedenkwaardige momenten uit de Formule 1-geschiedenis.

❮ Vorig bericht | Volgend bericht ❯