Ricciardo: 'Veel dagen waarin je gefrustreerd bent' in F1

Daniel Ricciardo heeft zich uitgesproken over de keerzijde van zijn Formule 1-carrière. De Australiër, die vorig jaar na een korte terugkeer bij VCARB definitief vertrok uit de koningsklasse, onthult dat de frustratie en teleurstelling soms zwaarder wogen dan de successen. "Er waren veel dagen die gewoon pijn deden", aldus de achtvoudig Grand Prix-winnaar.

In een openhartig gesprek in de podcast 'Drive with Jim Farley' legt Ricciardo uit waarom hij terughoudend is om over de moeilijke momenten te praten. "Mensen zien vooral de goede dingen en ja, die krijg je ook. Ik wil dat niet bagatelliseren", vertelt de 35-jarige coureur. "Maar wat omhoog gaat, moet ook naar beneden komen. Er zijn veel dagen die pijn doen. Er zijn veel dagen waarop je gefrustreerd bent."

De Australiër benadrukt dat een groot deel van de Formule 1 buiten de controle van een coureur ligt, ondanks dat hij verantwoordelijkheid neemt waar hij kan. Die machteloosheid zorgde regelmatig voor intense frustratie tijdens zijn loopbaan.

Succespercentage van slechts drie procent
Ricciardo plaatst zijn acht Grand Prix-overwinningen in perspectief door ze af te zetten tegen zijn totale aantal starts. "Ik was een van de gelukkigen. Ik kon races winnen in de Formule 1. Ik won acht races, maar ik reed er meer dan 250", rekent hij voor. "Ik weet niet precies wat dat voor percentage is, maar het is behoorlijk laag."

De vergelijking met teamsporten maakt de realiteit nog schrijnder. "Ik vergelijk het met een teamsport, bijvoorbeeld. Misschien is hun record 50 procent - waarschijnlijk beter bij veel teams", stelt Ricciardo. Die vergelijking illustreert hoe zelfs een succesvolle Formule 1-carrière voor het overgrote deel bestaat uit races waarin je niet wint.

Na zijn succesvolle periode bij Red Bull Racing, waar hij zeven van zijn acht zeges behaalde, zakte Ricciardo's vorm weg. Zijn overstap naar McLaren leverde weliswaar nog één overwinning op in Monza 2021, maar de resultaten bleven overwegend teleurstellen. Een terugkeer via AlphaTauri (later VCARB) in 2023 en 2024 bracht geen ommekeer.

De Harde Realiteit van een Winspercentage van 3,2 Procent

Ricciardo's acht zeges in 257 starts geven een winspercentage van 3,2 procent. Klinkt weinig, toch? Maar laten we dat even in perspectief plaatsen. Van alle coureurs die ooit meer dan 200 races reden, ligt het gemiddelde winspercentage rond de 4 procent. Ricciardo zit daar net onder, maar zijn cijfers vertellen vooral het verhaal van wat er gebeurt als je de juiste auto verliest.

Zeven van die acht overwinningen kwamen bij Red Bull tussen 2014 en 2018. In die periode won hij gemiddeld 1,4 races per seizoen, bij een team dat toen nog niet de dominante kracht was die het nu is. Zijn laatste zege, Monza 2021, was een uitzondering in twee verder teleurstellende jaren bij McLaren. Daarna? Nul. Bij AlphaTauri en VCARB reed hij nog 38 races zonder ook maar één podium. Die val van winnaar naar middenmoter illustreert hoe smal de marge is in F1.

Vergelijk dat eens met teamgenoten. Bij Red Bull stond Verstappen er net, die heeft nu 62 overwinningen op 203 starts, een percentage van 30,5 procent. Het verschil? Verstappen groeide mee met het team tijdens hun dominante fase. Ricciardo vertrok in 2018, net voordat Red Bull met Honda de sprong naar voren maakte. Timing is in F1 vaak belangrijker dan talent.

Waarom Coureurs Blijven Doorvechten in Mindere Auto's

De psychologie achter Ricciardo's volharding past in een bekend patroon. Kimi Räikkönen reed zijn laatste drie seizoenen zonder podium, maar stopte pas op zijn 42e. Vettel worstelde twee jaar bij Aston Martin voordat hij de handdoek gooide. Wat drijft coureurs om door te gaan als de resultaten wegblijven?

Onderzoek naar topsporters toont aan dat eerdere successen een soort geheugenanker vormen. Die acht overwinningen creëerden voor Ricciardo een referentiepunt waar hij naar bleef verlangen. Elke race bood theoretisch de kans op herhaling, hoe klein ook. In teamsporten kan je als speler nog meevaren op teamsucces, maar in F1 ben je naakt. Als de auto niet presteert, is er geen plek om je te verstoppen. Die machteloosheid, waar Ricciardo over spreekt, is misschien wel de zwaarste mentale last.

Zijn winspercentage van 3,2 procent betekent dat hij 248 races níét won. Statistisch gezien had hij dus elke raceweekend een kans van bijna 97 procent om teleurgesteld naar huis te gaan. Dat maakt zijn uitspraak over "veel dagen die pijn doen" heel herkenbaar. Voor coureurs buiten de topteams is F1 een sport van bijna-momenten en wat-als-scenario's, waarbij de zeldzame doorbraken moeten compenseren voor maanden van frustratie.

Verlangen naar hoogtepunten hield hem gaande
Ondanks de frustratie bleef Ricciardo terugkomen voor meer. "De goede dagen, of de echt goede dagen, zijn ver en weinig", erkent hij. "Maar er is iets aan dat je gewoon blijft terugbrengen. Het maakt de hoogtepunten hoger, omdat je niet elke dag wint en je het waardeert wanneer je dat wel doet."

Die zeldzame momenten van succes vormden de drijfveer om door te gaan, zelfs wanneer de twijfel toesloeg. "Maar er waren dagen waarop ik heel ongeïnteresseerd was. Ik kan je talloze gelegenheden noemen waarop ik dacht: ik ben klaar", onthult Ricciardo.

De worsteling tussen de drang om te stoppen en het verlangen naar nog één hoogtepunt tekent de realiteit van veel coureurs aan het einde van hun carrière. Voor Ricciardo kwam dat moment definitief na het seizoen 2024, toen VCARB besloot verder te gaan met Liam Lawson.

Het contrast tussen Ricciardo's publieke imago als altijd glimlachende coureur en deze onthullingen over zijn innerlijke strijd toont de mentale druk die komt kijken bij topsport. Zijn openhartigheid biedt een zeldzaam inkijkje in de psychologische uitdagingen waarmee coureurs worstelen, ver weg van de spotlights en het succes dat buitenstaanders zien.

De uitspraken van Ricciardo resoneren met de ervaringen van andere coureurs die worstelden met tegenvallende prestaties. Zijn verhaal illustreert dat zelfs race-winnaars in de Formule 1 te maken krijgen met periodes van intense twijfel en frustratie, waarbij de lage momenten talrijker zijn dan de hoogtepunten die hun carrière definiëren.

❮ Vorig bericht | Volgend bericht ❯