Jack Doohan keert terug in racewagen met LMP2-zitje na F1-exit

Jack Doohan heeft zijn terugkeer in de autosport veiliggesteld. De Australiër rijdt dit jaar in de European Le Mans Series voor Nielsen Racing, nadat Alpine hem vorig seizoen na slechts zes Grands Prix de deur wees. De 23-jarige coureur debuteert op 12 april in Barcelona in een compleet nieuwe discipline.

Nielsen Racing bevestigde dat Doohan de ORECA 07 Gibson LMP2-prototype deelt met Roy Nissany en Edward Pearson. Voor alle drie coureurs betekent het een volledig nieuw avontuur in de endurance-racerij. Nissany heeft F1-testervaring en reed vorig jaar zijn eerste ELMS-races bij Duqueine, terwijl Pearson eveneens overkomt uit de formulewagens.

De overstap markeert een drastische koerswijziging voor Doohan, wiens F1-droom abrupt eindigde toen Franco Colapinto hem afgelopen seizoen verving bij Alpine. De runner-up van het FIA F3-kampioenschap 2021 leek zijn kans in de koningsklasse te hebben verspeeld.

Reserve-rol bij Haas biedt F1-hoop
Doohan heeft voor 2026 wel een reserverol bij Haas bemachtigd, wat een potentiële route terug naar de Formule 1-grid openhoudt. Zijn focus ligt nu echter op het verzamelen van waardevolle race-ervaring in een compleet ander type auto. De laatste keer dat hij in actie kwam, dateert van bijna twaalf maanden geleden.

"Ik ben enorm enthousiast om weer te racen", verklaarde Doohan. "Geweldig om dit te doen met Nielsen Racing en deze overgang naar sportwagens te maken. Er valt veel te leren en het is cruciaal om rijdtijd te krijgen, maar we zullen ons snel aanpassen met een geweldig team om me heen."

Endurance-racerij als herlaadmoment: het bewezen F1-alternatief

Doohan's overstap naar LMP2-prototypes past in een patroon dat we vaker zien bij coureurs die hun F1-droom tijdelijk moeten parkeren. Wat velen vergeten is dat sportwagens en endurance-racerij voor veel F1-talenten juist een cruciale opstap bleken. Kijk naar Kamui Kobayashi, die na zijn F1-exit wereldkampioen werd in het WEC en via zijn Le Mans-succes relevant bleef. Of naar Antonio Giovinazzi, die nu in de Hypercar-klasse competitief is en zijn vaardigheden scherp houdt.

De ORECA 07 Gibson die Doohan gaat besturen verschilt fundamenteel van een F1-wagen. Waar hij bij Alpine gewend was aan downforce-niveaus van 3G in snelle bochten, produceert een LMP2-prototype ongeveer de helft daarvan. Het gewicht ligt rond de 950 kilo, bijna 150 kilo meer dan een F1-auto. Maar daar zit hem juist de waarde: je leert omgaan met minder grip, moet zuiniger rijden op banden, en ontwikkelt een andere racecraft. Stintmanagement over twee tot drie uur vraagt een mentale scherpte die perfect aansluit bij moderne F1-eisen.

Opvallend is de timing van deze move. Doohan heeft sinds maart 2024 niet meer competitief geracet, zijn Super Formula-poging strandde in testfase. Dat is een gevaarlijk lange periode van inactiviteit voor een coureur die zijn F1-debuut nog vers in het geheugen heeft. De ELMS-campagne met Nielsen Racing voorkomt dat hij een volledig seizoen aan de zijlijn staat. Zes raceweekenden, elk met vier uur durende races, betekenen substantiële rijdtijd. Voor een reservecoureur bij Haas kan dat cruciaal zijn: mocht er mid-season een kans komen, heeft hij tenminste competitieve kilometers gemaakt.

De technische realiteit van LMP2 als leerschool

Wat maakt de ORECA-prototype nu precies zo anders? Ten eerste: het gesloten cockpit-concept. Doohan zelf noemt het beperkte zicht, maar daar zit meer achter. In F1 navigeer je op visuele referentiepunten die in een prototype simpelweg ontbreken. Je moet leren vertrouwen op gevoel en timing in plaats van directe zichtlijnen. Dat vraagt aanpassing, zeker voor iemand met zijn open-wheel achtergrond.

Dan de transmissie: waar F1-wagens sequentiële versnellingsbakken hebben die in milliseconden schakelen, werkt een LMP2 met een robuuster systeem. Je moet bewuster omgaan met versnellingen, vooral bij traffic management. En daar zit een belangrijk leerpunt: in endurance-racerij draait alles om efficiency. Een snelle rondetijd betekent niets als je daarmee je banden of brandstof verbrandt. Doohan moet nu leren racen op 85 procent om over langere stints competitief te blijven.

De triple-stintmanagement met Nissany en Pearson voegt nog een dimensie toe. In F1 race je alleen, hier moet je een auto overdragen aan teamgenoten met verschillende rijstijlen. Dat vraagt setup-compromissen en communicatie. Interessant is dat Nissany F1-testervaring heeft bij Williams, wat betekent dat beide coureurs vanuit een single-seater mindset moeten omschakelen. Pearson's formulewagen-achtergrond maakt dit een typisch junior-lineup dat moet bewijzen zich aan te kunnen passen.

Voor Doohan's carrièreperspectief is dit geen omweg maar een strategische zet. Zijn Haas-reserverol blijft prioriteit, maar zichtbaar blijven in competitieve racerij houdt hem in beeld bij teambazen. De ELMS trekt bovendien fabrikanten en teams die ook in F1 actief zijn. Een sterk seizoen kan deuren openen die anders gesloten bleven.

De Australiër erkent dat zijn voorbereiding in de ORECA minimaal is geweest. Toch lijken de eerste indrukken veelbelovend, ondanks de fundamentele verschillen met zijn F1-achtergrond. Een voorgenomen overstap naar het Japanse Super Formula viel door na teleurstellende testresultaten, waardoor het Nielsen-avontuur des te belangrijker wordt.

Aanpassing aan prototype-racerij
"Het eerste wat opviel was natuurlijk een dak boven mijn hoofd en beperkt zicht", legde Doohan uit. "Desondanks is het een mooie variatie in rijstijl. Meerdere stints betekenen meer dan één coureur en een groter plaatje waarmee rekening gehouden moet worden. Al met al zal het helpen en een enorme ervaring zijn voor waar mijn carrière hierna ook naartoe gaat."

De ELMS-campagne biedt Doohan de kans om competitief momentum te behouden en zichtbaar te blijven voor potentiële F1-teams. Met zijn bevestiging zijn er nog maar enkele LMP2-vacatures over voorafgaand aan de seizoensopener in Barcelona.

De timing geeft beperkte voorbereidingstijd, al moet Nielsens ervaring zijn aanpassingsproces versnellen. Voor Doohan staat voorlopig het verzamelen van racemijlen centraal, terwijl hij via zijn Haas-reserve-rol de deur naar de Formule 1 op een kier houdt.

Het Nielsen-zitje voorkomt dat de Australiër een volledig jaar aan de zijlijn moet doorbrengen. De endurance-ervaring kan bovendien waardevol blijken mocht hij ooit een tweede F1-kans krijgen. Vooralsnog concentreert hij zich op het onder de knie krijgen van de ORECA-prototype en het leveren van resultaten in een voor hem onbekende raceklasse.

❮ Vorig bericht | Volgend bericht ❯