© McLaren
zondag, 29 maart 2026 om 13:53
De nieuwe F1-regels voor 2026 zorgen voor groeiende frustratie bij de toprijders. Lando Norris en Max Verstappen klagen na de Japanse Grand Prix over gebrek aan controle over hun batterijsysteem. "Ik wilde Lewis niet eens inhalen", stelt Norris. Het probleem werd pijnlijk duidelijk op Suzuka, waar coureurs machteloos toekeken hoe hun auto's elkaar voorbij en weer terug reden.
De race op Suzuka legde opnieuw de zwaktes van het nieuwe reglement bloot. Norris eindigde als vijfde en zag samen met Oscar Piastri's sterke prestatie wel vooruitgang bij McLaren. De manier waarop hij moest racen, liet hem allesbehalve tevreden achter.
"Eerlijk gezegd wilde ik bij sommige raceacties Lewis niet eens inhalen. Het is gewoon zo dat mijn batterij ontlaadt, ik wil niet dat het ontlaadt, maar ik kan het niet controleren", legt Norris uit. "Dus ik haal hem in, en dan heb ik geen batterij meer over, dus hij vliegt er gewoon weer langs. Dit is geen racen, dit is jojo'en. Ook al zegt hij dat het dat niet is, het is wel degelijk jojo'en."
Coureurs machteloos achter het stuur
Het gebrek aan controle frustreert Norris nog meer dan het feit dat inhaalacties geen waarde meer hebben. "Als je gewoon overgeleverd bent aan wat de aandrijflijn levert, zou de coureur daar tenminste controle over moeten hebben, en dat hebben we niet."
Het probleem treedt vooral op wanneer een coureur de inhaalmodus gebruikt, dus binnen één seconde van de voorligger zit. Dit leidde tot een moment waarop Norris Hamilton inhaalde in de laatste chicane, waarna hij direct weer werd gepasseerd op het rechte stuk. "Het probleem is dat het ontlaadt in 130R. Ik moet van het gas, anders rijd ik hem aan, en dan mag ik niet meer terug op het gas. Als ik op het gas ga, ontlaadt mijn batterij, en ik wil niet dat het ontlaadt omdat het had moeten stoppen."
Door van het gas te gaan en vervolgens weer bij te geven, begon de batterij opnieuw te ontladen. Dit betekende dat Norris geen energie meer had aan het einde van het rechte stuk om zich te verdedigen tegen de Ferrari-coureur. "Ik kan er niets aan doen. Er is gewoon niet genoeg controle voor een coureur, en daarom ben je te veel overgeleverd aan wat er achter je gebeurt. Zo hoort het gewoon niet te zijn."
Suzuka-layout maakt probleem extra duidelijk
Max Verstappen deelt die mening volledig. Volgens de Nederlander toonde het circuit van Suzuka opnieuw aan hoe lastig het is voor coureurs om een inhaalactie zo te timen dat ze niet direct kwetsbaar zijn voor een tegenaanval met een lege batterij.
Wanneer technologie de coureur overstemt
Het batterijprobleem waar Norris en Verstappen over klagen, raakt de kern van een fundamentele spanning in de moderne Formule 1. Sinds de introductie van hybride power units in 2014 hebben coureurs te maken met energiemanagement dat grotendeels buiten hun directe controle ligt. Maar het 2026-reglement, dat nu al wordt getest en geïmplementeerd, verscherpt dit probleem. De nieuwe aandrijflijnen leveren tot 350 kW elektrisch vermogen, bijna het dubbele van het huidige systeem. Klinkt indrukwekkend, maar dat vermogen moet ook veel vaker worden ingezet.
Suzuka legt dit genadeloos bloot. Het circuit heeft een unieke flow: lange rechte stukken gescheiden door slechts één of twee bochten. Vroeger konden coureurs hier aanvallen vanuit 130R, uitremmen bij de chicane, en hun momentum vasthouden. Nu dicteert de batterij het verhaal. Ontlaad je op het eerste rechte stuk om in te halen? Dan zit je leeg op het volgende en word je direct teruggepasseerd. De coureur wordt een passagier in zijn eigen gevecht.
Wat dit extra frustrerend maakt: de FIA wilde juist méér racing. Het idee achter verhoogd elektrisch vermogen was om meer inhaalmogelijkheden te creëren. In de praktijk ontstaat het tegenovergestelde. Coureurs durven niet meer aan te vallen op plekken waar ze dat normaal wel zouden doen, puur omdat ze weten dat ze kwetsbaar zijn voor een counter. Het jojo-effect dat Norris beschrijft, is daar het directe gevolg van.
Historische parallel met de turbojaren
We hebben dit eerder gezien. Tijdens het turbo-tijdperk in de jaren '80 hadden coureurs te maken met brandstofbeperkingen die het racen fundamenteel veranderden. Races werden niet meer gewonnen door wie het snelst kon rijden, maar door wie het slimst met zijn brandstof omging. Dat leidde tot prozaïsche Grand Prix waarin coureurs elkaar lieten gaan om brandstof te sparen. De FIA greep in en schafte het turbo-reglement af.
Nu staat de sport voor een vergelijkbare kruising. Verstappen's 71 overwinningen kwamen grotendeels in een era waarin hij nog controle had over zijn wapen. Zijn dominantie was geen kwestie van batterijmanagement maar van pure snelheid en racecraft. De vraag is of toekomstige kampioenen zich vooral zullen onderscheiden in energiemanagement of in rijvaardigheid. McLaren's recente vooruitgang, zichtbaar in Norris' vijfde plaats en Piastri's sterke race, komt ook voort uit beter batterijmanagement, niet per se uit een snellere auto.
De FIA heeft twee opties. Ofwel ze geven coureurs meer controle over het energiesysteem, zoals Norris vraagt. Ofwel ze accepteren dat moderne F1 een andere sport is geworden, waarin software en strategieën zwaarder wegen dan instinct en moed. Historisch gezien koos de FIA altijd voor de coureur. De vraag is of ze dat in 2026 opnieuw durven te doen.
"Over het algemeen moet je gewoon heel voorzichtig zijn met hoe je je batterij gebruikt. Het is een beetje lastig", zegt Verstappen. "Het probleem is natuurlijk dat je een lang recht stuk hebt en dan alleen een kleine chicane en dan weer een lang recht stuk."
De Red Bull-coureur doelt op het lange rechte stuk voor 130R. Coureurs kunnen de batterij alleen opladen in de Casio Triangle en door super clipping in 130R, wat ook verklaart waarom de snelheden daar zo dramatisch daalden. "Dus als je op het ene rechte stuk ontlaadt, heb je niets op het andere. Op sommige andere circuits heb je een lang recht stuk en dan misschien een paar bochten en heb je tijd om op te laden, hier niet."
"Dat is eigenlijk op veel plekken waar je een inhaalactie wilt doen, dan is er maar één bocht om op te laden en dan weer een lang recht stuk. Dus dat maakt het eigenlijk onmogelijk om de batterij te gebruiken omdat het volledig inefficiënt is om dat te doen."
Racen niet authentiek genoeg
Het betekent dat coureurs niet meer kunnen inhalen op plekken waar ze dat normaal gesproken wel zouden doen. Het algemene beeld op Suzuka laat Norris daarom zeker niet tevreden achter. "Dus ja, sommige dingen kunnen worden verbeterd, maar de FIA weet dat, ik hoop dat ze het doen. Ja, het racen kan er op tv geweldig uitzien, maar het racen in de auto is zeker niet zo authentiek als het zou moeten zijn."
De frustratie bij beide coureurs is duidelijk. Waar de Chinese Grand Prix nog een extreme jojo-effect liet zien, was het in Japan iets minder extreem. Toch blijft het fundamentele probleem bestaan: coureurs hebben te weinig controle over hun eigen wapen. Het batterijsysteem bepaalt wanneer er wel en niet energie beschikbaar is, vaak tegen de wil van de coureur in.
Voor Norris was de race op Suzuka een bewijs dat McLaren stappen vooruit zet. Zijn vijfde plaats en Piastri's prestatie geven hoop voor de komende races. Maar de manier waarop hij die positie moest bevechten, laat zien dat de nieuwe regels nog lang niet perfect zijn. De FIA staat voor de uitdaging om het reglement aan te passen zonder de basis van het nieuwe tijdperk te ondermijnen.
❮ Vorig bericht | Volgend bericht ❯
Reacties