Data-analyse Bahrein: waarom Verstappen de favoriet is in 2026

Max Verstappen heeft op de eerste testdag in Bahrein een verpletterende indruk achtergelaten. De viervoudig wereldkampioen reed 136 ronden in de Red Bull RB22 en domineerde de long-rundata op alle drie de bandencompounds. Toto Wolff wees Red Bull na afloop aan als hét referentiepunt, terwijl James Vowles van Williams sprak over zes tienden voorsprong op het rechte stuk alleen al. De concurrentie schrikt van de spierballentaal uit Milton Keynes.

Verstappen reed vijf long runs op soft, medium en hard en was in elke stint de snelste. Zijn gemiddelde racesimulatiepace lag anderhalve seconde onder die van George Russell, terwijl Red Bull Ford Powertrains volgens meerdere rivalen per ronde een seconde meer energie kan inzetten op de rechte stukken.

Wolff wijst Red Bull aan als referentiepunt
De verwachtingen lagen voor de wintertest in Bahrein hoog bij Mercedes. Het Duitse team domineerde de Barcelona-shakedown eind januari en werd breed gezien als titelfavoriet. Na de eerste ochtend in de woestijn draaide Toto Wolff dat beeld volledig om. De Mercedes-teambaas verscheen voor de camera's en noemde Red Bull onomwonden de benchmark.

'Ik hoopte dat ze het slechter zouden doen, want ze hebben duidelijk heel goed werk geleverd,' aldus Wolff tegenover onder meer Motorsport.com. 'De auto en de krachtbron vormen het referentiepunt. Daarnaast heb je ook nog Max in de auto, dat is een sterke combinatie.' Wolff ging daarna specifiek in op het energiemanagement van de RB22. 'Kijk naar de energy deployment. Ze kunnen veel meer energie inzetten op de rechte stukken dan alle anderen. We hebben het dan over een seconde per ronde, op opeenvolgende ronden,' verklaarde hij. Op de vraag of Mercedes dat niveau kan evenaren, was Wolff kort: 'Vandaag niet.'

Die woorden zijn extra opvallend omdat Mercedes zelf onder vuur ligt vanwege de compressieverhouding van de motor, die rivalen betwisten bij de FIA. Zelfs met dat vermeende voordeel ziet Wolff zijn team niet als favoriet.

Vijf long runs, geen enkele weggooironde
Wat Verstappens testdag zo bijzonder maakt, zijn niet de snelste rondetijden maar de racesimulaties. Analyse van de long-rundata laat zien dat Verstappen vijf uitgebreide stints reed op alle drie de beschikbare compounds: C3 (soft), C2 (medium) en C1 (hard). In geen van die runs hoefde er een ronde te worden weggestreept als uitschieter.

De top vijf van de beste long runs werd volledig gedomineerd door Verstappen en Leclerc. De Nederlander noteerde een gemiddelde van 1:37,663 over zeven ronden op softs als snelste stint, gevolgd door 1:37,926 over tien softronden. Zijn hardcompound-run was met 1:38,072 over negen ronden zelfs sneller dan alle softruns van Leclerc, die vierde stond met 1:38,371.

Op de mediumband reed Verstappen gemiddeldes van 1:38,880 en 1:38,903 over twee stints van elk tien ronden. Het verval was minimaal, wat vooral veelzeggend is over het energiemanagement van de Red Bull Ford DM01-krachtbron.

Russell anderhalve seconde trager in racesimulatie
De data worden nog veelzeggender wanneer Verstappens long runs naast die van de concurrentie worden gelegd. George Russell reed in de ochtend een racesimulatie op softbanden, maar kwam niet verder dan zeven representatieve ronden met een gemiddelde van 1:40,368. Dat is ruim anderhalve seconde langzamer dan Verstappens beste softstint en nog altijd meer dan een seconde trager dan zijn mediumruns.

Bovendien was het verval bij Russell beduidend groter. De Mercedes-coureur begon met tijden rond de 1:39 en zakte na enkele ronden weg naar de 1:41. Verstappen hield zijn rondetijden stabiel, een patroon dat hij in de ochtend en middag herhaalde. In de middagsessie reed hij twee opeenvolgende 1:36'ers voor zijn long run, waarna het verval nog beperkter was. Antonelli kwam door een technisch probleem pas in het laatste uur op de baan, maar reed op de hardcompound een veelbelovend gemiddelde van 1:38,637 over acht ronden.

Ferrari en Leclerc als stille kracht
Een naam die onderbelicht blijft, is die van Leclerc. De Ferrari-coureur reed drie long runs op softs in de middag, met gemiddeldes van 1:38,371, 1:38,587 en 1:38,722. Daarmee stond hij stevig op de tweede plaats in de long-runranglijst, achter Verstappen maar voor Mercedes en McLaren. Hamilton had de ochtend gereden met 52 ronden, inclusief een spin in bocht 1. De zevenvoudig wereldkampioen vergeleek het gripniveau met dat van Monza-specificatie.

Lando Norris noteerde de snelste dagklassering met een 1:34,669 op mediums, maar maakte in de long runs minder indruk. Zijn beste stint was een gemiddelde van 1:39,013 over negen softronden, ruim een seconde langzamer dan Verstappens beste softstint. McLaren koos duidelijk voor een ander testprogramma.

Zes tienden op het rechte stuk: Red Bull Ford imponeert
De topsnelheden bevestigen het beeld dat Wolff schetste. Verstappen was met 336 kilometer per uur de snelste coureur van de dag, gevolgd door teamgenoot bij Racing Bulls Arvid Lindblad met 329 kilometer per uur. Russell haalde 327, Hamilton 325 en Ocon 324 kilometer per uur. De rest van het veld bleef onder de 315 kilometer per uur, met Audi op 310 en de Honda-motor van Lance Stroll op slechts 298 kilometer per uur.

Williams-teambaas James Vowles bevestigde die observaties tegenover Sky Sports: 'Wij zien zes tienden verschil, consistent. Richting bocht 1 kunnen wij daar niet bij in de buurt komen.' Vowles prees Red Bull Ford Powertrains als nieuwkomer: 'Dat ze een volledig nieuw motorprogramma hebben opgebouwd, het betrouwbaar is en ook nog presteert, dat hebben ze allemaal bereikt.'

De DM01-motor, vernoemd naar Red Bull-oprichter Dietrich Mateschitz, overtreft de verwachtingen. Het verschil met de Honda-krachtbron van Aston Martin bedraagt maar liefst 38 kilometer per uur.

Hülkenberg verrast, Williams compenseert achterstand
Een verrassende naam in de long-runranglijst is die van Nico Hülkenberg. De Audi-coureur reed een stint van 21 ronden op softs met een gemiddelde van 1:40,106, en een mediumrun van 12 ronden met 1:40,331. Hoewel dat tempo trager is dan de topteams, toonde Audi dat het betrouwbaar genoeg is voor lange stints. Hülkenberg veroorzaakte in de middag wel de tweede rode vlag toen hij tot stilstand kwam, maar kon herstarten.

Williams compenseerde het gemiste Barcelona-evenement met 145 ronden als team, het hoogste totaal van de dag. Sainz reed er 77 in de ochtend, Albon 68 in de middag. Aston Martin had minder geluk. Stroll completeerde slechts 36 ronden door een data-anomalie aan de Honda-motor, wat het team dwong tot voorzorgschecks.

Waarom de paddock Red Bull vreest
Het totaalbeeld is duidelijk. Red Bull combineerde topsnelheid op de rechte stukken met de beste long-runpace, extreme consistentie in de energiedistributie en 136 probleemloze ronden. Zak Brown van McLaren vatte samen: 'Het ziet ernaar uit dat de grote vier de grote vier zijn, maar in welke volgorde is lastig te zeggen.'

Het verschil zit niet in de snelste rondetijd. Norris was uiteindelijk 0,129 seconde sneller, nota bene op mediums tegenover Verstappens softs. Maar de wereldkampioen combineerde dat niet met indrukwekkende racesimulaties. Verstappen deed dat wel, op elke compound, stint na stint. Het gebrek aan verval wijst op een energiemanagement dat de concurrentie niet kan kopiëren.

Uiteraard is het na één testdag te vroeg voor harde conclusies. Mercedes kan sandbagging hebben toegepast, Ferrari heeft nog niet alles laten zien. Maar de eerste indicaties zijn historisch gezien vaak betrouwbaar. Verstappen en Red Bull hebben in Bahrein een boodschap afgegeven die niemand in de paddock heeft gemist.

❮ Vorig bericht | Volgend bericht ❯